Blog

EB-2 NIW şartları araştırılırken en çok karşılaşılan ifadeler “yüksek lisans”, “beş yıl deneyim” ve “istisnai yetenek” oluyor. Bu kavramlar çoğu zaman yan yana yazıldığı için hepsinin aynı kişide bulunması gerektiği düşünülüyor. Oysa değerlendirme böyle işlemiyor: Önce EB-2 kategorisine hangi yoldan girilebildiği belirleniyor, ardından ulusal çıkar muafiyetinin ayrı koşulları inceleniyor.

Dolayısıyla doğru soru yalnızca “NIW’ye uygun muyum?” değil, “Önce hangi EB-2 koşulunu karşılıyorum ve bunu nasıl kanıtlıyorum?” olmalıdır. Bu yazıda eğitim, meslek, deneyim ve istisnai yetenek bakımından uygunluk değerlendirmesinin temelini bulabilirsiniz.

EB-2 uygunluğu ile NIW uygunluğu farklıdır

EB-2 kategorisinde iki temel yol bulunur: ileri akademik derece sahibi bir meslek mensubu olmak veya bilim, sanat ya da iş dünyasında istisnai yetenek göstermek. Bu yollardan birinin koşullarını karşılamak gerekir; hem yüksek lisans hem de istisnai yetenek göstermek herkes için zorunlu değildir.[1]

NIW ise bu kategori içinde iş teklifi ve iş gücü sertifikası şartından muafiyet talebidir. Yani eğitim eşiğini karşılamak, ulusal çıkar muafiyetinin de onaylanacağı anlamına gelmez. Benzer şekilde çok önemli bir proje fikrine sahip olmak, EB-2’nin temel sınıflandırma koşulundaki eksikliği kendiliğinden gidermez. USCIS’in 15 Ocak 2025 tarihli politika açıklaması bu sıralamayı özellikle vurgular.[2]

Değerlendirmeyi iki ayrı dosya sorusu gibi düşünmek yararlıdır. Birinci soru “Hangi hukuki kategoriye giriyorsunuz?”, ikinci soru “Standart işveren ve iş gücü sertifikası şartından neden muaf tutulmalısınız?” sorusudur. Aynı belge iki soruya da katkı sağlayabilir, ancak soruların kendisi birbirinden farklıdır.

Birinci yol: İleri akademik derece

İleri akademik derece, ABD’de lisansın üzerindeki akademik veya mesleki bir dereceyi ya da bunun yabancı ülke eşdeğerini ifade eder. Uygun bir yüksek lisans veya doktora bu kapsamda değerlendirilebilir. Yurt dışında alınmış bir diplomanın adında “master” yazması tek başına incelemeyi bitirmez; eğitimin niteliği ve ABD’deki karşılığı önemlidir.[3]

Diplomayı destekleyen transkriptler, program bilgileri ve gerektiğinde akademik denklik değerlendirmesi, eğitimin anlaşılmasını kolaylaştırabilir. Denklik raporu, diplomanın neye karşılık geldiğini açıklamaya yardımcı olur; fakat NIW koşullarını değerlendiren kurumun yerine geçmez. Raporun sonucu kadar hangi belgelere ve hangi eğitim yapısına dayandığı da önemlidir.

Diploma ile önerilen meslek arasındaki ilişki

USCIS yalnızca kişinin cebindeki diplomaya bakmaz. ABD’de yürütülmesi planlanan çalışmanın dayandığı mesleğin niteliğini de inceler. İleri derece yolunda, ilgili işin genel olarak en az lisans düzeyinde eğitim gerektiren bir meslek olması ve kişinin eğitiminin bu bağlamda değerlendirilmesi gerekir.[4]

Örneğin varsayımsal bir adayın mühendislik yüksek lisansı bulunduğunu düşünelim. Mühendislik uzmanlığını kullanacağı teknik bir çalışma ile eğitiminden bağımsız sıradan bir perakende işletmesini yönetme planı aynı şekilde değerlendirilemez. Yüksek lisans diploması her iş fikrini ileri derece mesleği hâline getirmez. Bu ayrım, girişimci dosyalarında özellikle önemlidir.

Yüksek lisans yoksa lisans ve beş yıl deneyim yeterli olabilir mi?

Mevzuat, ABD lisans diploması veya yabancı eşdeğerini izleyen en az beş yıllık ilerleyici uzmanlık deneyiminin, belirli koşullarda yüksek lisansa eşdeğer kabul edilmesine imkân tanır. Buradaki üç kelime belirleyicidir: lisans sonrası, uzmanlık alanında ve ilerleyici.[5]

“Lisans sonrası” koşulu nedeniyle, mezuniyetten önceki staj veya çalışmalar bu beş yıllık sürenin yerine gelişigüzel eklenemez. “Uzmanlık alanında” koşulu, işlerin meslek ve önerilen faaliyetle ilişkisini gerektirir. “İlerleyici” deneyim ise yalnızca takvim yapraklarının geçmesini değil, bilgi, sorumluluk veya yetkinlik bakımından gelişimi ortaya koymayı gerektirir.

Deneyim nasıl görünür hâle getirilir?

İşveren yazılarında yalnızca işe giriş ve çıkış tarihlerinin bulunması, ilerlemeyi açıklamak için yetersiz kalabilir. Görevlerin kapsamı, kullanılan uzmanlık, proje sorumluluğu ve zaman içinde üstlenilen roller daha açıklayıcıdır. Mevzuat bu yol için mevcut veya önceki işverenlerden alınan deneyim yazılarını öngörür.[6]

Varsayımsal bir örnekte, aynı şirkette altı yıl çalışan bir mühendis önce test uygulamış, sonra test yöntemlerini geliştirmiş ve daha sonra ekiplerin kullandığı bir doğrulama sistemini yönetmiş olabilir. Bu gelişim, yalnızca unvan sıralamak yerine görevler ve somut çalışmalar üzerinden anlatılabilir. Terfi almamış olmak, kişinin hiç gelişmediği anlamına gelmez; ancak gelişimin belgelerle açıklanması gerekir.

Farklı alanlardaki deneyimler değerlendirilirken otomatik toplama yapılmamalıdır. USCIS, lisans alanı, deneyimin uzmanlığı ve önerilen çalışma arasındaki ilişkiyi dosya bazında inceler. İlgisiz bir alanda geçen beş yıl, başvurunun dayandığı başka bir alanda ileri derece eşdeğeri yaratmayabilir.[7]

İkinci yol: İstisnai yetenek

“Exceptional ability” için bu yazıda “istisnai yetenek” ifadesi kullanılıyor. Bu kavram, EB-1A kategorisindeki “extraordinary ability”, yani olağanüstü yetenek standardıyla aynı değildir. EB-2 bakımından kişinin bilim, sanat veya iş dünyasında olağan düzeyin belirgin biçimde üzerinde bir uzmanlık göstermesi aranır.[8]

İlk aşamada mevzuatta sayılan altı kanıt kategorisinin en az üçünün karşılanması gerekir. Bunlar, ilgili eğitim belgesi; meslekte en az on yıllık tam zamanlı deneyimi gösteren yazılar; mesleği icra etmeye yönelik ruhsat veya sertifika; istisnai yeteneği gösteren ücret ya da karşılık; mesleki kuruluş üyeliği; başarıların ve önemli katkıların meslektaşlar, kamu kurumları veya mesleki kuruluşlarca tanınmasıdır.[9]

Bu liste, her başvuru sahibinin on yıl deneyime sahip olması gerektiği anlamına gelmez. On yıllık deneyim altı kategoriden yalnızca biridir. İleri derece yolunu kullanan kişi için de ayrıca bu altı kategoriden üçünü karşılama zorunluluğu yoktur.

Üç kategori karşılanınca değerlendirme biter mi?

Hayır. Üç kategorinin karşılanması ilk adımdır. USCIS daha sonra kanıtların tümüne bakarak kişinin gerçekten istisnai yetenek düzeyini gösterip göstermediğini değerlendirir. Örneğin eğitim belgesi, bir üyelik ve bir ücret kaydı bulunması, bu belgelerin içeriği incelenmeden olumlu sonuç anlamına gelmez.[10]

Burada belgenin bağlamı önem kazanır. Bir ödülün kimlere, hangi ölçütlerle ve hangi katkı nedeniyle verildiği açıklanmalıdır. Ücret üzerinden bir iddia ileri sürülüyorsa karşılaştırmanın aynı dönem, benzer meslek ve uygun pazarla ilişkisi kurulmalıdır. Belgeyi dosyaya koymak kadar, belgenin neyi gösterdiğini doğru anlatmak da önemlidir.

Mevzuattaki kategoriler belirli bir mesleğe kolayca uygulanamıyorsa karşılaştırılabilir kanıtlar gündeme gelebilir. Bunun için neden standart kategorinin uygun olmadığını ve sunulan alternatifin neyi gösterdiğini açıklamak gerekir. Bu imkân, kanıt gerekliliğinden genel bir muafiyet olarak görülmemelidir.[11]

Akademik yayın, atıf ve patent zorunlu mu?

EB-2 NIW için herkesin karşılaması gereken sabit bir yayın, atıf veya patent sayısı bulunmaz. Bu tür belgeler özellikle araştırma odaklı çalışmalar için anlamlı olabilir; ancak endüstride çalışan bir uzman farklı kanıtlarla katkısını açıklayabilir. Uygulamaya alınan bir yöntem, teknik başarı veya doğrulanabilir ticari sonuç dosyanın niteliğine göre önem taşıyabilir.[12]

Bu nedenle “Yayınım yok, kesin uygun değilim” ya da “Yüz atıfım var, kesin onay alırım” gibi sonuçlar sağlıklı değildir. Birikimin hangi çalışma planını desteklediği ve bu planın ulusal öneminin nasıl gösterildiği daha kapsamlı biçimde incelenmelidir. Yayın sayısı, değerlendirme yerine geçen tek bir puan değildir.

Uygunluğunuzu değerlendirirken nasıl hazırlık yapmalısınız?

Önce eğitim ve çalışma geçmişinizi tarih sırasına koyun. Ardından hangi EB-2 yoluna dayanmayı düşündüğünüzü ve o yolda hangi belgelerin bulunduğunu işaretleyin. Son olarak ABD’de yapmak istediğiniz işi, mevcut uzmanlığınızla bağlantısını koparmadan birkaç paragrafta açıklayın.

Eksik belge ile eksik nitelik aynı şey değildir. Geçmişte yapılmış bir işi gösteren işveren yazısının henüz alınmamış olması bir belge eksikliği olabilir. Başvuru tarihinde gerekli deneyim süresinin henüz dolmamış olması ise farklı bir meseledir. Başvuru anındaki uygunluk önem taşıdığı için bu ayrım dosya gönderilmeden yapılmalıdır.[13]

Sık sorulan sorular

Yüksek lisans mezunuyum. Yine de beş yıl deneyim gerekir mi?

Uygun ileri dereceye doğrudan dayanılan her başvuruda ayrıca beş yıl deneyim şartı bulunmaz. Lisans ve beş yıl deneyim, ileri derece eşdeğerliği için kullanılan ayrı bir yoldur. Bununla birlikte deneyim, NIW’nin diğer koşullarını desteklemek bakımından önemli olabilir.[14]

Önlisans veya meslek sertifikasıyla başvuru mümkün mü?

Bunlar kendiliğinden ABD lisans diplomasına veya ileri dereceye eşdeğer sayılmaz. Ancak kişinin bütün geçmişi, başka bir hukuki yolun koşullarını karşılayıp karşılamadığı açısından incelenebilir. Özellikle istisnai yetenek değerlendirmesi, yalnızca diplomanın adı üzerinden yapılamaz.[15]

Yeni mezunların başvurması yasak mı?

NIW’de “yeni mezunlar başvuramaz” şeklinde genel bir kural yoktur. Bununla birlikte EB-2 eşiği ve çalışmayı ilerletebilecek konumda bulunma koşulu yine kanıtlanmalıdır. Yeni mezun bir kişinin dosyasında proje, araştırma, destek ve uygulanabilir planın niteliği özellikle önem kazanabilir.[16]

Özgeçmişinizi bir uygunluk dosyasına dönüştürün

Bir sonraki adım, yalnızca diploma veya çalışma yılı saymak yerine eğitim, deneyim ve planlanan çalışmayı birlikte değerlendirmektir. Hangi EB-2 yoluna dayanılacağı netleşmeden belge toplamaya başlamak gereksiz masrafa ve yanlış beklentiye yol açabilir. Bu yazı genel bilgi sunar; kişisel uygunluk için belgelerinizin ve göçmenlik geçmişinizin ayrıca incelenmesi gerekir.

---

^[1] 8 CFR § 204.5, § 204.5(k)(2)–(3).

^[2] USCIS, PA-2025-03 (15 Ocak 2025), s. 1–2 ve 6–10.

^[3] 8 CFR § 204.5.

^[4] USCIS, PA-2025-03 (15 Ocak 2025), s. 7–8.

^[5] 8 CFR § 204.5, § 204.5(k)(2) ve (3)(i)(B).

^[6] 8 CFR § 204.5.

^[7] USCIS, PA-2025-03 (15 Ocak 2025), s. 8.

^[8] 8 CFR § 204.5.

^[9] 8 CFR § 204.5, § 204.5(k)(3)(ii).

^[10] USCIS, PA-2025-03 (15 Ocak 2025), s. 9.

^[11] 8 CFR § 204.5, § 204.5(k)(3)(iii).

^[12] Matter of Dhanasar, 26 I&N Dec. 884 (AAO 2016); USCIS, PA-2025-03 (15 Ocak 2025), s. 14–16.

^[13] 8 CFR § 103.2, § 103.2(b)(1).

^[14] 8 CFR § 204.5.

^[15] 8 CFR § 204.5.

^[16] 8 CFR § 204.5; Matter of Dhanasar, 26 I&N Dec. 884 (AAO 2016).

Amerika’da kalıcı olarak yaşamak isteyen pek çok kişinin aklına önce işveren bulmak, yatırım yapmak veya Green Card çekilişine katılmak geliyor. Oysa mesleki birikimini ABD’de önemli bir çalışmaya dönüştürebilecek kişiler için farklı bir yol daha var: EB-2 NIW. Bu başvuru, gerekli koşullar sağlandığında bir Amerikan işvereninin sponsorluğuna ihtiyaç duymadan Green Card sürecini başlatmaya imkân tanıyor.

Ancak “sponsorsuz” kelimesi, başvurunun yalnızca diploma ve özgeçmişle sonuçlanacağı anlamına gelmiyor. Değerlendirmenin merkezinde, geçmişte neler yaptığınız kadar ABD’de ne yapmayı planladığınız da bulunuyor. Bu rehber, EB-2 NIW vizesinin ne olduğunu, kimlerin bu seçeneği değerlendirebileceğini ve sürecin hangi aşamalardan oluştuğunu açıklıyor.

EB-2 NIW vizesi tam olarak nedir?

EB-2, istihdama dayalı göçmenlik sisteminin ikinci tercih kategorisidir. NIW ise “National Interest Waiver” ifadesinin kısaltmasıdır; Türkçede “ulusal çıkar muafiyeti” veya “ulusal menfaat muafiyeti” olarak kullanılır. Bu muafiyet, ABD’nin yararına olduğu gösterilebildiğinde iş teklifi ve buna bağlı iş gücü sertifikası şartının kaldırılmasını sağlar. Böylece uygun kişi, I-140 dilekçesini kendi adına sunabilir.[1]

Günlük dilde “EB-2 NIW vizesi” denilse de tek bir başvuruyla aynı anda vize, çalışma izni ve oturum kartı alınmaz. Önce göçmenlik kategorisine uygunluğun değerlendirildiği I-140 aşaması vardır. Green Card’a ulaşmak için bunun ardından veya uygun durumlarda bununla bağlantılı olarak ayrı bir göçmen vizesi ya da ABD içinden statü düzenleme süreci yürütülür.[2]

“Sponsorsuz Green Card” ifadesi neyi anlatır?

Buradaki avantaj, başvurunun belirli bir işverenin iş teklifi üzerine kurulmak zorunda olmamasıdır. Kişi bir üniversitede, özel şirkette, kendi girişiminde veya farklı iş birlikleri üzerinden faaliyet göstermeyi planlayabilir. Ancak dosyada, bu planın nasıl uygulanacağına ilişkin inandırıcı bir açıklama bulunmalıdır.

Örneğin “ABD’de mühendis olarak iş bulacağım” ifadesi bir kariyer hedefidir. “Endüstriyel tesislerde enerji kaybını azaltan ölçüm yöntemleri geliştirecek ve bunların farklı işletmelerde uygulanmasını sağlayacağım” ifadesi ise değerlendirilebilecek daha belirli bir çalışma önerisine yaklaşır. İkinci ifade de tek başına yeterli değildir; neden önemli olduğu ve başvuru sahibinin bunu nasıl gerçekleştireceği kanıtlarla desteklenmelidir. Bu örnek varsayımsaldır.

Kimler EB-2 NIW başvurusu yapabilir?

İlk aşamada EB-2 kategorisinin temel koşullarından birini karşılamak gerekir: uygun bir ileri akademik dereceye sahip olmak veya bilim, sanat ya da iş dünyasında istisnai yetenek göstermek. Belirli koşullarda lisans diplomasını izleyen en az beş yıllık, uzmanlık alanında ilerleyici deneyim de ileri dereceye eşdeğer kabul edilebilir. Her beş yıllık çalışma geçmişi bu kapsama girmez.[3]

Bu nedenle yalnızca akademisyenlerin başvurabileceği düşüncesi doğru değildir. Araştırmacılar, mühendisler, teknoloji uzmanları, bazı sağlık profesyonelleri, girişimciler ve başka alanlardan uzmanlar uygunluk değerlendirmesi yaptırabilir. Meslek unvanı başlı başına onay sağlamaz; kişinin niteliği, önerdiği çalışma ve sunduğu kanıtlar birlikte değerlendirilir.[4]

Doktora, yayın, patent veya yüksek maaş dosyada yararlı olabilir. Fakat bunların her biri her başvuru için zorunlu değildir. Aynı şekilde yüksek lisans mezunu olmak da NIW koşullarının kendiliğinden karşılandığı anlamına gelmez. Eğitim eşiği ile ulusal çıkar muafiyetinin gerekçesi ayrı sorulardır.

USCIS başvuruda hangi üç soruya bakar?

ABD Vatandaşlık ve Göçmenlik Hizmetleri Kurumu, yani USCIS, NIW değerlendirmesinde Matter of Dhanasar kararındaki üçlü çerçeveyi kullanır. Öncelikle planlanan çalışmanın önemli bir değer taşıması ve ulusal öneme sahip olması aranır. Ardından başvuru sahibinin bu çalışmayı ilerletebilecek konumda bulunup bulunmadığı incelenir. Son olarak iş teklifi ve iş gücü sertifikası şartından vazgeçilmesinin, bütün koşullar tartıldığında ABD’ye yarar sağlayıp sağlamayacağı değerlendirilir.[5]

Bu çerçeveyi gündelik bir dille şöyle okuyabilirsiniz: Yapılacak iş neden önemli, bu işi neden siz ilerletebilirsiniz ve neden standart işveren sponsorluğu yerine muafiyet uygun? Güçlü bir dosya bu soruları birbirine karıştırmadan yanıtlar.

Bir sektörün çok büyük olması, kişinin çalışmasının da ulusal önemde olduğunu otomatik olarak göstermez. Örneğin sağlık hizmetleri toplum için önemlidir; ancak her sağlık alanı başvurusunda, kişinin önerdiği faaliyetin daha geniş etkisinin ayrıca açıklanması gerekir. Dosyanın işi, sektörün öneminden kişisel katkının önemine geçişi somutlaştırmaktır.

Başvuru süreci nasıl ilerler?

İlk adım, özgeçmişi mümkün olduğunca uzun hâle getirmek değil, uygunluk ve çalışma planını birlikte incelemektir. Eğitim ve deneyim belgeleri değerlendirilir; ABD’de hedeflenen faaliyet belirlenir; bu faaliyeti destekleyen mevcut başarılar ve eksik kanıtlar ortaya çıkarılır. Bu hazırlık, hangi belgelerin gerçekten gerekli olduğunu da netleştirir.

İkinci adımda I-140 formu, gerekli ekler, hukuki açıklama ve destekleyici kanıtlar hazırlanır. Dosyada diploma, iş deneyimi kayıtları, proje sonuçları, yayınlar veya ticari belgeler gibi başvuruya uygun malzemeler bulunabilir. Her belge aynı işi yapmaz: Bir diploma eğitim düzeyini, uygulamaya alınmış bir proje ise kişinin belirli bir sonucu ortaya koyabildiğini gösterebilir.

USCIS incelemesi sonunda onay, ret veya ek kanıt talebi gündeme gelebilir. I-140 onayından sonra Türkiye’de yaşayan bir kişi için genellikle Ulusal Vize Merkezi ve konsolosluk süreci söz konusu olur. ABD’de bulunan bir kişi ise vize numarası ve kişisel uygunluk koşulları elveriyorsa I-485 ile statü düzenlemeyi değerlendirebilir. Bu iki yol birbirinin otomatik alternatifi değildir.[6]

Türkiye’de yaşarken başvuru yapılabilir mi?

Evet. Kendi adına NIW dilekçesi sunmak için başvuru sahibinin mutlaka ABD’de yaşaması gerekmez. Türkiye’de çalışırken de eğitim, deneyim ve ABD’deki plan üzerinden dosya hazırlanabilir. Başvuru sahibinin bulunduğu yer ile göçmen vizesinin hangi temsilcilikte değerlendirileceği ayrı konulardır.[7]

Türkiye’den yapılan bir başvuruda özellikle şu ayrım önemlidir: I-140 dosyası mesleki uygunluğu ve NIW gerekçesini ortaya koyar; konsolosluk aşaması ise göçmen vizesine ilişkin diğer koşulların da değerlendirildiği aşamadır. İlk aşamanın onaylanması, ikinci aşamada hiçbir belge veya inceleme gerekmeyeceği anlamına gelmez.

Planlama bakımından en yararlı yaklaşım, daha dosya hazırlanırken sonraki aşamanın ihtiyaçlarını da düşünmektir. Pasaport süresi, aile üyelerinin belgeleri, önceki ABD seyahatleri ve olası göçmenlik sorunları son ana bırakılmamalıdır. Böylece mesleki açıdan güçlü bir dosyanın, ayrı bir kişisel uygunluk sorunuyla karıştırılması önlenir.

I-140 onayı neyi sağlamaz?

I-140 dilekçesinin verilmesi veya onaylanması tek başına ABD’de kalma hakkı, çalışma izni ya da seyahat belgesi sağlamaz. ABD’de geçici bir statüyle bulunan kişinin mevcut statüsü, çalışma yetkisi ve sonraki başvurulara uygunluğu ayrıca değerlendirilir. Özellikle statü süresinin dolması veya izinsiz çalışma gibi konular, yalnızca NIW başvurusu yapılarak çözülmüş sayılmaz.[8]

Hızlandırılmış işlem de bu ayrımı değiştirmez. Premium processing, belirli koşullarla I-140 incelemesinde işlem yapılmasını hızlandırır; Green Card’ın belirli bir tarihte verileceğini garanti etmez. Vize numarası, konsolosluk randevusu ve diğer incelemeler ayrı aşamalardır.[9]

Eş ve çocuklar süreçten yararlanabilir mi?

Uygun eş ve kural olarak 21 yaşından küçük, evlenmemiş çocuklar, asıl başvuru sahibine bağlı olarak göçmenlik sürecine katılabilir. Ancak her aile üyesinin işlemleri, belgeleri ve kabul edilebilirlik koşulları ayrıca ele alınır. Çocuğun yaşının süreç içinde ilerlemesi, özel yaş koruma kurallarını gündeme getirebileceğinden erken değerlendirme önemlidir.[10]

Aile planlaması yapılırken yalnızca başvuru ücretine bakmak eksik kalır. Sağlık muayeneleri, vize işlemleri, taşınma tarihi ve okul takvimi gibi konular da hesaba katılmalıdır. Özellikle kesinleşmemiş bir onay beklentisine dayanarak işten ayrılmak veya geri alınamayacak masraflara girmek yerine aşamalı plan yapmak daha temkinlidir.

Sık sorulan sorular

EB-2 NIW bir Green Card çekilişi midir?

Hayır. Başvuru, kişinin nitelikleri ve sunduğu kanıtlar üzerinden incelenir. Bununla birlikte istihdama dayalı göçmenlikteki vize sayısı sınırlamaları ve aylık vize bülteni yine önem taşır. Başvurunun değerlendirilmesi ile vize numarasının kullanılabilir olması farklı konulardır.[11]

ABD’de şirket kurmak zorunlu mudur?

Hayır. Şirket, bazı girişimci başvurularında planın bir parçası olabilir; bütün NIW başvurularının ön şartı değildir. Şirket kurmak da kendi başına ulusal önemi veya kişinin çalışmayı ilerletebileceğini kanıtlamaz.[12]

İngilizce sınav sonucu gerekli midir?

EB-2 NIW için mevzuatta herkesin sunması gereken genel bir IELTS veya TOEFL puanı öngörülmez. Bununla birlikte mesleği icra etmek, lisans almak veya belirli bir kurumda çalışmak için ayrı dil koşulları bulunabilir. Göçmenlik koşulları ile işin fiilî gereklilikleri birbirine karıştırılmamalıdır.[13]

Başlamadan önce ne hazırlamalıyım?

Güncel özgeçmişiniz, eğitim bilgileriniz, önemli projeleriniz ve ABD’de yapmak istediğiniz işi anlatan kısa bir metin iyi bir başlangıç oluşturur. Bu metin bir satış sunumu değil, değerlendirme zemini olmalıdır: Hangi sorunu çözmek istediğinizi, bunu nasıl yapacağınızı ve elinizde hangi kanıtların bulunduğunu açıkça yazın.

İlk adımı doğru atın

EB-2 NIW değerlendirmesinde en yararlı başlangıç sorusu “Diplomam yeterli mi?” değil, “Mesleki birikimimle ABD’de hangi somut çalışmayı ilerletebilirim?” sorusudur. Özgeçmişiniz ile bu plan arasındaki ilişkiyi ortaya koyduktan sonra eğitim eşiğini, kanıtları ve sonraki göçmenlik aşamasını birlikte inceleyelim.

---

^[1] 8 CFR § 204.5.

^[2] U.S. Department of State, Employment-Based Immigrant Visas.

^[3] 8 CFR § 204.5.

^[4] USCIS, PA-2025-03 (15 Ocak 2025), s. 7–10 ve 20–22.

^[5] Matter of Dhanasar, 26 I&N Dec. 884 (AAO 2016), s. 889–891.

^[6] U.S. Department of State, Employment-Based Immigrant Visas; 8 CFR § 245.1.

^[7] U.S. Department of State, Employment-Based Immigrant Visas.

^[8] 8 CFR § 245.1; 8 CFR § 274a.12.

^[9] 8 CFR § 106.4.

^[10] U.S. Department of State, Employment-Based Immigrant Visas.

^[11] U.S. Department of State, Employment-Based Immigrant Visas.

^[12] USCIS, PA-2025-03 (15 Ocak 2025), s. 20–22.

^[13] 8 CFR § 204.5.