Girişimciler için EB-2 NIW, iş teklifi ve PERM süreci olmadan green card başvurusu yapmayı mümkün kılıyor. Ancak ABD’de şirket kurmak ya da kalın bir iş planı sunmak bu kapıyı kendiliğinden açmıyor. AAO’nun 2026 kararlarında girişimci dosyaları sık sık iki noktada takıldı: dayanağı gösterilmeyen gelir ve istihdam tahminleri, etkisi şirketin dışına taşmayan projeler.
Bu yazı için 2026 tarihli AAO kararlarından, başvurucunun kendi şirketini kurmayı, yönetmeyi ya da bir girişimi büyütmeyi önerdiği 19’unu baştan sona okuduk. 17’sinde itiraz ya da talep reddedildi, 2’si yeni karar için USCIS’e geri gönderildi. Kabul edilen girişimci dosyasına rastlamadık. Bu bir örneklemdir ve genel onay oranı hakkında bilgi vermez, çünkü AAO’ya yalnızca USCIS’in reddettiği dosyalar gelir.
Girişimciler için EB-2 NIW dosyasında AAO neye bakıyor?
AAO, 2016 tarihli Matter of Dhanasar kararında NIW için üç şart belirledi. Önerilen çalışma esaslı değer ve ulusal önem taşımalı. Başvurucu bu çalışmayı ilerletecek konumda olmalı. İş teklifi şartından vazgeçmek de dengede ABD’nin yararına olmalı. Karar, esaslı değerin girişimcilik alanında da gösterilebileceğini yazıyor. Kendi girişimini yürüten birinin iş teklifi bulmasının pratik olmayabileceğini de kabul ediyor.
USCIS ise 15 Ocak 2025’te NIW rehberini güncelledi. Policy Manual bugün her girişimcinin NIW için uygun olmadığını ve ekonomiye katkı üzerine geniş iddiaların yetmediğini açıkça yazıyor. Rehberin örneklerine göre önemli bir meslekteki kişilere danışmanlık firması açmak ya da otomobil galerisi sektörünün önemini anlatmak, tek başına ulusal önemi göstermiyor.
Okuduğumuz 17 ret kararının 15’inde gerekçeler arasında birinci şart, yani ulusal önem vardı. Bu dosyaların çoğunda AAO diğer iki şarta hiç geçmedi. Girişimciler için temel şartları meslek sayfamızda anlattık.
AAO, EB-2 NIW iş planlarındaki hangi rakamları dayanaksız buldu?
Girişimciler için EB-2 NIW dosyalarında en sık görülen gerekçe, iş planındaki tahminlerin dayanağının gösterilmemesiydi. Okuduğumuz 17 ret kararının 12’sinde AAO bu eksikliği açıkça yazdı. Kararların ortak cümlesi şu: plan, tahminlerin nasıl hesaplandığını ve nasıl gerçekleşeceğini açıklamıyor.
| Karar | Girişim | İş planındaki iddia | AAO’nun tespiti |
|---|---|---|---|
| 9 Ocak 2026 | Dil eğitimi şirketi | 5 yılda 23 doğrudan, yaklaşık 59 dolaylı iş | Rakamların dayanağı gösterilmedi |
| 9 Şubat 2026 | Geri dönüştürülmüş malzemeden mayo | 5. yılda 37 doğrudan, 107 dolaylı çalışan | Dayanak açıklanmadı, istihdam etkisi fazla belirsiz bulundu |
| 24 Mart 2026 | Latin kökenli işletmelere danışmanlık | 3 yılda 1.278.000 dolar gelir | Hesaplama yöntemi açıklanmadı |
| 1 Mayıs 2026 | Dolandırıcılık tespit yazılımı | 5 yılda 500 bin dolardan 5 milyon dolara gelir | Yıllık yüzde 150-200 büyüme, plandaki yüzde 2’lik sektör büyümesiyle bağdaşmadı |
| 3 Ağustos 2026 | Uçuş planlama yazılımı | 28 iş, 5 yılda 17 milyon doları aşan gelir | Hesaplama açıklanmadı, etki şirket ve müşterileriyle sınırlı kaldı |
1 Mayıs kararında tutarsızlıklar da öne çıktı. Personel beş kişiden 16 kişiye çıkarken kira, ofis ve sigorta giderleri beş yıl boyunca sabit kalıyordu. Başvurucu RFE yanıtında şirketin ekonomik sıkıntılı bir bölgede olduğunu yazmış, I-140 formunda ise çalışma yeri olarak ev adresini göstermişti. AAO, Matter of Ho kararına dayanarak bu çelişkilerin dosyanın geri kalanını da zayıflattığını belirtti.
Rakamlar tutarlı olsa bile yetmeyebiliyor. 9 Ocak kararında AAO, iddiaların hepsinin gerçekleşeceğini varsayarak da değerlendirme yaptı. Bu durumda bile 23 doğrudan işin ve 941 bin doları aşan vergi katkısının ulusal önem taşıdığı gösterilmemişti. 10 Şubat kararında da RIMS II çarpanıyla hesaplanan 31 dolaylı iş, türü ve yeri açıklanmadığı için ikna edici bulunmadı.
Şirketin önemi neden başvurucunun projesi yerine geçmiyor?
İkinci yaygın hata, şirketin ya da sektörün önemini başvurucunun projesiymiş gibi sunmak. 7 Mayıs 2026 kararındaki başvurucu, NSF desteği aldığını belirten bir yangın söndürme teknolojisi girişiminin operasyon direktörüydü (COO). Dosyada teknolojinin ABD Deniz Piyadeleri ve Kara Kuvvetleri tarafından kullanıldığı iddia ediliyordu. AAO, bu belgelerin başvurucunun kendi çalışmasından söz etmediği için ispat değeri taşımadığını belirtti. Satış, günlük operasyon ve yatırımcı ilişkileri de genel şirket yönetimi sayıldı.
Karar, Policy Manual’dan şu ilkeyi alıntıladı: tek bir işverene sağlanan fayda, işveren ülke çapında faaliyet gösterse bile yeterli değil. Benzer biçimde 3 Ağustos kararında uzman mektupları, şirketi günlük yönetmenin neden ulusal önem taşıdığını açıklamıyordu. Etkinin müşterilerin ötesine nasıl geçeceğini de anlatmıyordu.
Sektör raporları da bu boşluğu doldurmuyor. 1 Mayıs kararında AAO, dosyadaki 17 makaleyi sıraladı ve hiçbirinin başvurucunun projesinden söz etmediğini yazdı. 29 Nisan kararına göre sektörün genel önemi, o sektörde şirket kuran kişinin ulusal önem şartını karşıladığını göstermiyor. Bu yüzden girişimciler için EB-2 NIW dilekçesinde proposed endeavor metni, şirketin ne sattığını değil, başvurucunun hangi sorunu nasıl çözeceğini anlatmalı.
Bölgesel ekonomik etki EB-2 NIW’de ne zaman ulusal önem sayılır?
Dhanasar ulusal önemi yalnızca coğrafi kapsamla ölçmüyor. Karara göre tek bir bölgeye odaklanan girişimler de ulusal önem taşıyabilir. ABD’li çalışanlar için ciddi istihdam potansiyeli ya da özellikle geri kalmış bir bölgede esaslı ekonomik etki, kararda örnek olarak geçiyor. Policy Manual, istihdamın bölgenin nüfusuna ve ekonomik koşullarına göre anlamlı olması gerektiğini açıklıyor.
3 Şubat kararında bir girişimci, hukuk ve finans danışmanlığı şirketinin Washington bölgesinde 19 doğrudan ve 95 dolaylı iş yaratacağını savundu. Şirketi, federal ihalelerde öncelik tanınan HUBZone bölgelerinde açacağını da yazdı. AAO ise HUBZone sertifikası şartlarının karşılandığının ve bu bölgelerin ekonomik açıdan geri kalmış olduğunun gösterilmediğini belirtti. İki kararda dipnotla, sertifika için şirketin ABD vatandaşlarının ya da belirli kuruluşların sahipliğinde ve kontrolünde olması gerektiği hatırlatıldı.
1 Nisan kararındaki plan, bölgedeki gübre üreticilerinin ortalama 13 kişi çalıştırdığını söylüyordu. Şirketin ise en az 16 tam zamanlı çalışan ve yaklaşık 15 serbest çalışanla faaliyet göstereceği yazıyordu. AAO bu rakamların esaslı ekonomik etki anlamına geldiğinin kanıtlanmadığını yazdı. Bu başvurucu, dilekçeyi verdiği Ocak 2024’te Türkiye’de yaşıyordu.
İkinci şartta hangi kanıtlar eksik kaldı?
İkinci şart, girişimciler için EB-2 NIW dosyalarında kurucunun işi gerçekten yürütüp yürütemeyeceğini sorguluyor. Dhanasar bunun için eğitimi, başarı geçmişini, gelecek planını, ilerlemeyi ve müşteri ya da yatırımcı ilgisini sayıyor. Policy Manual ise uygulanabilir finansman planını, projeye uygun dış yatırımı ve bağlayıcı yatırım taahhüdünü olumlu kanıtlar arasında gösteriyor. Şirkete sahip olmak ise tek başına nadiren yeterli oluyor.
5 Mart 2026 kararındaki başvurucu, otonom araçlar için iletişim yazılımı geliştirecek bir şirket kurmayı öneriyordu. İş planı ilk yıl için 100 bin dolarlık kurucu sermayesi öngörüyordu. Ancak şirketin kurulduğuna ya da ilk hedeflere ulaşıldığına dair kanıt yoktu. Destek mektuplarının hepsi aynı kalıptaydı ve resmi bir taahhüt içermediğini vurguluyordu. Başvurucu ayrıca H-1B ile başka bir şirkette çalışıyordu. AAO itirazı ikinci şarttan reddetti.
30 Nisan kararında AAO, danışmanlık girişimini kamu yararı amaçlı saymanın, şirketin faaliyete geçmeye mali açıdan hazır olduğunu gösterme yükünü kaldırmadığını hatırlattı. Policy Manual da bir alandaki genel iş deneyiminin, o alanda danışmanlık şirketi kurmak için tek başına yetmeyebileceğini söylüyor.
E-2 vizesindeki girişimci EB-2 NIW başvurursa ne olur?
E-2, ABD’de esaslı yatırım yapan anlaşma ülkesi vatandaşlarına verilen göçmen olmayan bir vize. Türkiye 1990’dan beri E-2 anlaşma ülkeleri listesinde. 25 Şubat 2026 kararındaki başvurucu, E-2 yatırımcı statüsüyle ABD’de bulunan bir Türk vatandaşıydı. Georgia eyaletinde göçmenleri, özellikle Türkleri, İngilizce ve kültürel uyum programlarıyla okullara ve iş dünyasına kazandıracak bir akademi kurmayı öneriyordu. AAO itirazı reddetti ve USCIS’in kabul ettiği temel EB-2 uygunluğunu da geri aldı. Öne çıkan eksikler şunlardı:
- Belgeler için, hangi belgeye ait olduğu yazmayan tek bir tercüme sertifikası sunulmuştu.
- Tercümedeki mezuniyet tarihi 2007, diplomadaki tarih 2011’di ve fark açıklanmamıştı.
- I-140’taki meslek kodu, lisans derecesi gerektirmeyen özel ders öğretmenliğine aitti.
- Mektuplar başvurucunun bir şirketi yönetebileceğini anlatmıyordu, müşteri ya da yatırımcı kanıtı da yoktu.
NIW dilekçesinin E-2 statüsüne etkisi iki ayrı kurala bağlı. Yönetmelik, E statüsündeki kişinin statüsü bitince ABD’den ayrılma niyetini korumasını istiyor. Ancak aynı hüküm, göçmen dilekçesinin tek başına giriş, statü değişikliği ya da süre uzatımı talebinin reddine gerekçe olamayacağını söylüyor. Konsoloslukta ölçüt daha sıkı. ABD Dışişleri Bakanlığı’nın konsolosluk rehberi FAM, Şubat 2026 metninde bu konuda açık. Göçmen dilekçesinin lehdarı, izin süresi bitince ayrılacağını ve statü değiştirmek için kalmayacağını konsolosluk memuruna göstermek zorunda.
Bu yüzden niyet sorusu en çok yurt dışında E-2 vizesi yenilenirken ağırlaşabilir. I-485 aşamasında da bir fark var. Yönetmelik H-1 ve L-1 gibi statülere belirli şartlarla seyahat istisnası tanıyor, E statüsünü ise saymıyor. Advance parole almadan yurt dışına çıkan E-2 sahibinin I-485 başvurusu, yönetmeliğe göre terk edilmiş sayılır. Seyahat ve vize yenileme planı bu yüzden dilekçeden önce değerlendirilmeli.
Kabul ve iade edilen EB-2 NIW kararları neyi farklı gösteriyor?
Kabul edilen girişimci dosyası olmasa da iki iade ve yakın alandaki bir kabul kararı, farkın nerede başladığını gösteriyor.
7 Mayıs 2026’da AAO, kâr amacı gütmeyen bir konut platformu kuran bir şehir plancısının dosyasını USCIS’e geri gönderdi. Dosyada Washington, Virginia ve Michigan’daki projelere ait tapu kayıtları, geliştirme planları ve Washington planlama ofisinin yol haritası vardı. USCIS bu belgeleri kararında tartışmamıştı. AAO uygunluğun henüz kanıtlanmamış olabileceğini de not etti. İade onay anlamına gelmiyor. Ama belgeler bu kez sektör raporu değil, belirli projelere bağlı üçüncü taraf kayıtlarıydı.
2 Mart kararındaki iade, kendi işini yapanları doğrudan ilgilendiriyor. USCIS, gayrimenkul geliştirme ve inşaat alanında kendi işini yürüten başvurucunun beş yıllık deneyimini işveren mektubu olmadığı için kabul etmemişti. AAO, işveren mektubu bulunamıyorsa başka belgelerin de dikkate alınması gerektiğini hatırlattı. Okuduğumuz 19 kararın 7’sinde AAO, USCIS’in olumlu bulduğu ileri derece ya da deneyim değerlendirmesini de sorguladı, 3’ünde geri aldı.
25 Mart 2026’da ise AAO, küçük işletmelerin ayakta kalmasına yardım eden veri araçları geliştiren bir tedarik zinciri araştırmacısının itirazını kabul etti. Sonuçlar dergilerde yayılacaktı, mektuplar projeyi ayrıntılı anlatıyordu ve atıf oranı alandaki diğer araştırmacılara göre yüksekti. Başvurucu şirket kurmuyordu, ama fark açık: etki birkaç müşteriyle sınırlı kalmıyor, belgelenmiş biçimde alana yayılıyordu.
Sık sorulan sorular
İş planındaki biçim hataları dosyayı etkiler mi?
Etkileyebilir. 21 Nisan kararında kapaktan sonraki 40 sayfanın her birinde başvurucunun adı yanlış yazılmıştı. RFE’ye sunulan plan da ilk plandan daha eski tarihliydi. AAO bu hataların bütün belgelerin güvenilirliğine ciddi şüphe düşürdüğünü yazdı.
İtirazda iş planını güncellemek sonucu değiştirir mi?
Okuduğumuz kararlarda değiştirmedi. 25 Şubat kararındaki başvurucu, itirazda personel planını 21 kişiden 51 kişiye çıkardı. AAO yeni tahminleri bağımsız kanıtla desteklenmemiş buldu. 10 Şubat kararında ise dilekçeden bir yıl sonra hazırlanan plan için uygunluğun başvuru tarihinde kanıtlanması gerektiği hatırlatıldı.
Kamu görevlisinden alınan destek mektubu dosyayı güçlendirir mi?
İçeriğine bağlı. 20 Mart kararında bir Teksas eyalet meclisi üyesinin mektubu, iş planındaki ifadeleri tekrarladığı için bağımsız analiz içermiyor sayıldı. Policy Manual ise kamu kurumlarından gelen ayrıntılı mektupları yararlı buluyor. Belirleyici olan unvan değil, destek mektubunun projeyi ne kadar somut değerlendirdiği.
Akademik yayını olmayan girişimci EB-2 NIW için hangi kanıtları kullanabilir?
Yayın şart değil. Policy Manual girişimciler için dış yatırımı, kuluçka ya da hızlandırıcı programlarını, kamu hibelerini, fikri mülkiyeti ve gelir ile istihdam artışını ayrı kanıt türleri olarak sayıyor. Yayın dışı kanıtlar bu dosyalara da uyarlanabiliyor. Rehbere göre mektuplar da projeyi bilen dış yatırımcılardan, ilgili kamu kurumlarından ya da köklü iş derneklerinden gelebilir.
Ret sonrası aynı iş planıyla itiraz etmek mantıklı mı?
Ret gerekçesi planın içeriğindeyse, aynı belgeler okuduğumuz kararlarda sonucu değiştirmedi. 30 Nisan kararında AAO, yeni olgu içermeyen yeniden açma talebini de, delillerin yeniden tartılmasını isteyen yeniden değerlendirme talebini de reddetti. Bu yüzden itiraz, talep ya da yeni başvuru arasındaki seçim, ret gerekçesine göre yapılmalı.
Sonuç
Girişimciler için EB-2 NIW yolu kapalı değil, ama 2026 kararları çıtanın nerede durduğunu gösteriyor. AAO iş planını bir vaat olarak değil, bağımsız kanıtla sınanacak bir iddia olarak okuyor. Rakamların dayanağı, şirketin dışına taşan etki ve kurucunun işi yürütebileceğini gösteren kayıtlar yoksa, şirketin ya da sektörün önemi bu boşluğu doldurmuyor.
Profilinizin EB-2 NIW için nasıl değerlendirilebileceğini görmek için ücretsiz ön değerlendirme formundan CV’nizi gönderin.
Hukuki bilgilendirme notu
Bu yazı genel bilgilendirme amaçlıdır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Avukat-müvekkil ilişkisi kurmaz ve sonuç garantisi vermez. Anılan AAO kararları emsal niteliği taşımaz ve yalnızca kendi dosyalarını bağlar. USCIS ve Dışişleri uygulamaları kısa sürede değişebilir. E-2 statüsü ve seyahat kararları kişiye özel değerlendirme gerektirir. Karar vermeden önce lisanslı bir ABD göçmenlik avukatına danışmanız önerilir. Hukuki bilgi kontrol tarihi: 25 Eylül 2026.
Leave a Reply